ငါ႐ို႕တိ သ႐ုပ္မွန္

ငါရို ့တိေျပာနိန္စြာ
စကားလုံးတိမဟုတ္
ႏွစ္ေပါင္းရာနန္ ့ခ်ီပနာ
ဖိႏွိပ္ခံလာရလို ့
ထြက္ေပါက္ရွာဖို ့
ထြက္က်လာေရ
ရင္တြင္းေပါက္ကြဲသံဇိုင္တိ…..၊


ငါရို ့တိ ရြီးနိန္စြာ
စာလုံးတိမဟုတ္
ႏွစ္ေပါင္းရာနန္ ့ခ်ီပနာ
ဖ်က္ဆီးခံလာရလို ့
ျပန္ပနာရွင္သန္ဖို ့
သြီးနန္ ့ခင္းထားေရ
လမ္းမတိ…..၊


ငါရို ့တိဆိုနိန္စြာ
ေတးျခင္းတိမဟုတ္
ႏွစ္ေပါင္းရာနန္ ့ခ်ီပနာ
မ်ိဳသိပ္ထားလာရလို ့
လြတ္လမ္းရွာဖို ့
ျပန္အန္က်ေရ
ဘ၀အစိတ္အပိုင္းတိ….၊


ငါရို ့တိအသက္ရွင္နိန္စြာ
နီ၀င္မိုးလင္း စားျခင္းအတြက္မဟုတ္
ကိုယ့္သမိုင္းအမြီကို ကိုယ္ရို ့ထမ္းပနာလားဖို ့
ကိုယ့္ပစၥကၡကို ကိုယ္ရို ့ဂုဏ္သိကၡာနန္ ့တည္ေဆာက္ဖို ့
ကိုယ့္အနာဂတ္ကို ကိုယ္ရို ့ပိုင္ဆိုင္ဖို ့
ကိုယ့္ျမီ ကိုယ့္ရီနန္ ့ ကိုယ့္ျပည္ရနံ ့ကို ရွုပနာ
ငါရို ့တိ ဇာလဲဆိုစြာကို အဓိပၸါယ္ဖြင့္ၾကည့္ဖို ့…..၊

......................

ခိုင္ေအာင္ေအာင္
၁၂၊၀၉၊၂၀၀၉

“ေခတ္ေခ်ာ္နိန္ေရ အိမ္မက္”

အားနည္းခ်က္တိနန္ ့
သြီးအီးနိန္ေရ အမ်ိဳးခ်စ္ျခင္း
အေၾကာက္တရားလမ္းမထက္မွာ
ပန္းဖူးမဟိလားနိန္ယင့္....။

ၾကယ္တိၾကြီက်နိန္ေရ အာဂါျပင္မွာ
၀ံလက္ရို ့ေတာင္ပံခတ္သံ
မၾကားရစြာ ၾကာနိန္ဗ်ာယ္...။

ဆင္ျခင္တုံတရား
ျခစားနိန္ေရ ရပ္၀န္းမွာ
ပဋိပကၡမုန္တိုင္းတိတိုက္နိန္စြာ
အဆန္းကမဟုတ္လိုက္ဗ်ာယ္...။

တန္းခါးတိအားလုံးဖြင့္ပီးထားခါမွ
ပြင့္လင္းျခင္းကို မၾကိဳက္ေတလူ
ေခတ္ေခ်ာ္နိန္လီရဖို ့စြာဗ်ာယ္ေယ...။

အ၀ီးၾကီးကို လွမ္းၾကည့္မျမင္ပဲနန္ ့
အနာဂတ္တရားလာေဟာျပနိန္ေက
ျမီစာပင္ျဖစ္လားရစြာက
အခ်ိန္ဆိုေရ သိုးေခ်တစ္ေကာင္ပ...။


စိမ္းလန္းေရ ေတာအုပ္ၾကီးကို
ျဖတ္လားနိန္ရေကေလ့
ရင္ဖတ္ထဲမွာ ကႏၱာရၾကီးက
အပူမီးညြန္ ့တိေတာက္ပလို ့....။

အန္မတု၀ံ့မွဳ
အာမခံ၀ံ့မွဳ
လြတ္လပ္ျခင္း၏အႏွစ္ကိုမခံစားတတ္မွဳ
မ်ိဳးရိုးဗီဇ၏ဂုဏ္သိကၡာကို နားမလည္မွဳ
ေဒပိုင္ တြင္းနက္ၾကီးတိထဲမွာ
ဇာႏွစ္ခါလူးက်သီနိန္ကတ္ရဖို ့လဲမသိလိုက္ဗ်ာယ္..။

...................

ခိုင္ေအာင္ေအာင္
၂၀၊၀၇၊၂၀၀၉

“လမ္းသစ္ထြင္ဖို ့ ငါရို ့တိတာ၀န္”

ဒုကၡလမ္းထက္မွာ
အားနည္းခ်က္အျဖာျဖာနန္ ့
ငါရို ့တိ လားနိန္ကတ္ရေရ…။

လီရိုင္းကၾကမ္း
မုန္တိုင္းယမ္းလို ့
ပန္းဖူးကေပ်ာက္
တစ္ေယာက္တစ္ေပါက္
ခရီးမေရာက္စြာ ၾကာနိန္ဗ်ာယ္…။

သမိုင္းအနာ
ရင္မွာမေပ်ာက္
ဇာပင္ေရာက္ေရာက္
ရုိးေတာင္ေအာက္က
လျခမ္းျမီ
ငါရို ့ခ်စ္ေတ ရခိုင္ျပည္
ျပန္တည္ထြန္းပ
ရွင္သန္ရေမ…။

ရခိုင္အမွန္
ႏြံမွာမနစ္
အားစိုက္လုံ ့လ
ျပည္ႏိုးထဖို ့
အသိကိုေဆာင္
အေမွာင္ကိုရွင္း
ပညာအလင္းနန္ ့
ဘ၀တိရင္းပနာ
လမ္းသစ္ခင္းကတ္ေမ...။

...................

ခိုင္ေအာင္ေအာင္
၁၇၊၀၇၊၂၀၀၉

“ရခိုင္ျပည္ႏိုးထခ်ိန္”

ပုပ္သိုးေျခာက္ကပ္
ပူျပင္းမြန္းၾကပ္ေရ
ညဆိုးတိက
စိမ္းသစ္လတ္ဆတ္ေတ
အိမ္မက္ကို
ဖန္တီးပီးတတ္ေတ…။

ခံယူတတ္ေက
အက်ပ္အတည္းဆိုစြာ
အခြင့္အလမ္းတမ်ိဳးရာ…။

ရာသီလီျပင္းထဲမွာ
လြတ္လပ္ျခင္းရနံ ့တိ
ကပ္ျငိပါလာတတ္စြာက
သဘာ၀တရား၏ရုိးသားမွဳ….။

ေခတ္မ်က္ႏွာစာကိုခ်ယ္သ
သမိုင္းလိုအပ္ခ်က္ကိုျဖည့္ပီးဖို ့
ဦးေႏွာဏ္တန္းခါးတိ
ဖြင့္ထားကတ္ေမ…။

ႏွစ္ႏွစ္ရာေက်ာ္က
လက္က်န္အလွနန္ ့
အိပ္ေမာက်နိန္ေရ
ရကၡရုိ ့ျပည္
ႏွစ္ဆယ့္တစ္ရာစုမွာ
ႏိုးထခ်ိန္တန္ဗ်ာယ္...။

.................

ခိုင္ေအာင္ေအာင္
၀၇၊၀၇၊၂၀၀၉