ေဒၚလာ ? ပေဟဠိ

ရတနာ ဓါတ္ေငြ႕သိုက္
ေဒၚလာျဖစ္ ေကလည္း
ငရို႕ရခိုင္ျပည္မွာ
ဒဂၤါးတိ စုတ္ပဲေရ အဘုေခ် ။

ပုဇြန္ ႏွင့္ ရီခူ
ေဒၚလာယူ ေကလည္း
ငရို႕ရခိုင္ျပည္မွာ
ဒဂၤါးတိ စုတ္ပဲေရ အဘုေခ် ။

ကမၻာလွည့္ ခရီးလား
လာဖန္မ်ား ေကလည္း
ငရို႕ရခိုင္ျပည္မွာ
ဒဂၤါးတိ စုတ္ပဲေရ အဘုေခ် ။

ဆန္စပါး သားငါး
သစ္သီး၀လံ
ေပါျပည့္လ်ံ ေကလည္း
ငရို႕ရခိုင္ျပည္မွာ
ဒဂၤါးတိ စုတ္ပဲေရ အဘုေခ် ။

ဘဂၤလာကိုလား
ပင္လယ္ဆား ထြက္ေကလည္း
ငရို႕ရခိုင္ျပည္မွာ
ဒဂၤါးတိ စုတ္ပဲေရ အဘုေခ် ။

မ်ားျပားေဒၚလာ
ေဒေဖသာတိ
ၾကက္ေပ်ာက္ ငွက္ေပ်ာက္
ဇာကိုေရာက္ေလ
အဘာလည္း မသိေ၀ အဘုေခ် ။

အစိမ္း အျပာ ၀တ္ထား
သူေတာင္းစားႏွင့္
ကိုယ့္လူကို သြီးစုပ္
အျမတ္ထုတ္ေတ စံရေဖြတိ
တနိန္႔တျခား
ပိုလို႔မ်ားလာေရ
သတိထားေ၀ .. အဘုေခ် ။
...................

မိုးကိုလင္း

ရင္ထဲကအလြမ္း

ရင္ထဲမွာ..
ျဖစ္တည္နီေရအလြမ္း
ရပ္တန္႔နီေရႏွလံုးသား
ရွင္သန္နီေရအခ်စ္…။

အားလံုးကို
ရင္ဘတ္ေဒါင့္တစ္နိန္ရာမွာ
အသည္းတံခါးေခ်ပိတ္လုိ႔
သိမ္းဆည္းထားလိုက္ယာ...။

ခ်စ္တတ္ခၿပီးမွ.
အမုန္းတိနန္႔
ၿပတ္ေတာက္ပုိက္ရဖုိ႔ယာလား....။

မလွည့္စားပါေဂ႔..
လိႈ္င္းတိကရာလိူင္းတိကို
ကမ္းစပ္ေရာက္ေအာင္
ပို႔ႏိုင္ေရပုိင္…။

ငါရုိ႔ႏွစ္ေယာက္အခ်စ္တိက
ငါရုိ႔ႏွစ္ေယာက္ကို
ေပ်ာ္ရႊင္ေရဘဝတစ္ခုဆီ
ေရာက္ေအာင္ပို႔ႏုိင္ဖုိ႔လုိ႔
ငါယုံၾကည္ခေရ...။


ငါ႐ို႕ႏွစ္ေယာက္
တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္
အၿပန္အလွန္ခ်စ္ခေစာ္လား…။
.
“ႏုိး....”
တစ္ေယာက္က
တစ္ေယာက္ကိုခ်စ္ခေစာ္ရာ…။

ေယေဂလည္းဆုိေရ
ေနာက္ကြယ္မွာ ..
အ၀ီးဆုံးကုိ
ငါတစ္ေယာက္တည္း
ပ်ံသန္းဖုိ႔ၾကိဳးစားနီယင္း..
သတိရၿခင္းေပါင္းမ်ားစြာနန္႔…။
…………..
ေကအုိတီ (ေက်ာက္ၿဖဴသူ)
June16,2009
7:51 PM

ေဒခ်င့္ လား ရခိုင္သား

ၾကက္ကို ခဲ၀ါလာဆြဲခါ
တိန္းနိန္ၿပီးေက
အိမ္သွ်င္၀င္လာေရခါ
တေဂါင္းေဂါင္းနန္႔ထေဟာင္ေရ
ေဒခြီး ...
ဇာပိုင္ ခီြးေလ့ ......။

ကိုယ္စကား၊ကိုယ့္စာကို
ရီြးဖို.၊ေျပာဖို. စြာကို
ရွက္ေတ၊ ေၾကာက္ေတ
လူမ်ား စာ၊လူမ်ားစကားကို က်ေက
ၾကိြ နိန္ေအာင္ ေျပာႏိုင္ ရီြးႏိုင္ေရ
လူတိ....
ဘေဇာင္လူတိ ေရာင္....။

သူခိုးတိ ယာကိုဖ်က္ပခစြာကို
မျမင္ဟန္ေဆာင္
ေမ်ာက္ႏွင္ခါမွ
ထေအာ္ေရ
ယာသွ်င္...
ဘေဇာင္ ယာရွင္ေလ.....။

ကိုယ့္အိမ္မွာခ်က္ေတ
ဟင္းကို မေကာင္း
လူအိမ္က ဟင္းကိုရာ
စားလို.ျခီေရ လတ္
ဘေဇာင္ လူအိမ္ ေကာင္းတိလဲ....။

ကိုယ္လူမ်ိဳး ေ၀ဖန္ေက
ရိုင္းေရလတ္
ေအာက္သား ေကာ္ႏွက္ခါ
ျပံဳးစိ၊ ျပံဳးစိ နန္.
ပန္းက် က်လို.
ေဒခ်င့္လား တိုးတက္ေရ
လူအဖြဲ.အစည္း .....။

ထမင္းငတ္နိန္ခါ
ရခိုင္အမ်ိဳးသား
ေကာင္းစားေရ
လြတ္လပ္ေရး
ညီညြတ္ေရး
ႏိုင္ငံျခားေရာက္လို.
အဆင္ေျပ
ဇိမ္တိြလားခါ
အဖ ျပည္ လွည့္ေတာင္
မၾကည့္ကတ္ယာ
ေဒခ်င့္လား ...
အာရီယန္ .....။

...............
ဖင္ၾကြတ္စူး(ရမ္းျဗဲကြ်န္း)

ေထာ... ၾကည့္လိုက္

ရန္ကုန္ေရာက္
ရခိုင္သမေခ်
တစ္ေယာက္
ျမန္မာေခ်တစ္ေယာက္နန္.
ၾကားတိုင္းေရာက္.....။

ေထာ....ၾကည့္
စင္ကာပူေရာက္
ရခိုင္သမေခ် တစ္ေယာက္
ျမန္မာေခ်တိနန္.
ဆီးေဆာက္ကေရာက္......။

ေထာ.....ၾကည့္
နယူးေယာခ္ ေရာက္
ရခိုင္သမတစ္ေယာက္
ေဘာက္သာ ဆိုးနန္.
ေလွာ္လီ စည္းေဖာက္.....။

ေထာ...ၾကည့္လိုက္
ျပည္ပေရာက္
ရခိုင္ေခါင္းေဆာင္တစ္ေယာက္
ျမန္မာတိနန္.
ေရႊလမ္း၊ေငြလမ္း ေဖာက္....။

ေထာ.....ၾကည့္လိုက္
ရခိုင္အမ်ိဳးသားရီးလုပ္ေတ
ရခိုင္သားတစ္ေယာက္
ျမန္မာမနန္.
ဟိဟိ...ဟားဟား ...ေဟာက္ ....။

...................
ဖင္ၾကြတ္စူး(ရမ္းျဗဲကြ်န္း)

လျခမ္းေခ်

အေခ်ခါ..
"လျခမ္းေခ်" ကို
ရာဟုဖမ္းေက
ဘာဘာ ကို ဖက္လို.
ငါ..
ငိုဖူးေရ ....။

လူပ္စိ၊လူပ္စိ နန္.
ရုန္းထြက္နိန္ေရ
"လျခမ္းေခ်" ကို
ၾကည့္လို. ..
ငါ...
၀မ္းနည္ဖူးေရ ...။

ဇြဲသတိၱ အျပည့္နန္.
ရာဟုလက္က လြတ္ေအာင္
ရုန္းထြက္ေတ
"လျခမ္းေခ်" က
ငါ့ ကို ...
သတိၱမီြးဖြားစီဖူးေရ....။

အာကာကို
ေမ်ာ္ၾကည့္ယင္း
ငါမ်က္စိ ေအာက္က
ေပ်ာက္လားခေရ
"လျခမ္းေခ်" ကို
ငါ့ ကို ျပန္ပီးဖို.
ဘာဘာ ကို
ငါ...
ပူဆာဖူးေရ ......။


ရာဟုလက္က
လြတ္က်ပါလတ္ေတ
"လျခမ္းေခ်" သတိၱကို
အားပီးလ်က္
"လျခမ္းေခ်" နန္.အတူ
ငါ....
ျပိဳင္တူ ရယ္ဖူးေရ ....။

အိမ္ျပန္ေရာက္လို.
အိပ္ရာ၀င္ခ်ိန္
အိမ္မက္ထဲမွာ
"လျခမ္းေခ်" နန္.
ငါ..
စကားေျပာဖူေရ.....။

အိမ္မက္ထဲက
"လျခမ္းေခ်" က
ဇြဲမေလ်ာ့ဖို.
သတၱိဟိဖို.
စိတ္ဓာတ္မက်ဖို.
အရံွဳးလံုး၀ မပီးဖို
ငါ့ကို...
အားပီးဖူးေရ ......။

.............
ေအးေမာင္(ရင္အံုေတာ္ဓာတ္)
၂၁၊၀၆၊၀၉(၀၀:၁၆)

အရိပ္စီး အိမ္မက္

စိတ္ထဲမွာတက္သီးေခါက္လို႔
အရိပ္စီးအိပ္မက္ကိုေဖ်ာက္ဖို႔
ငါစိုင္းစားနိန္ေရ…။

“အပင္တစ္ပင္”
မိုးႀကီး လီႀကီးထလို႔
အသီးရြက္တိကိုၿခြီခ်
တျဖဳတ္ျဖဳတ္ၾကြီက်
ၿမီခလားရေရ အကိုင္းအခက္
ဖူးပြင့္သီးရြက္ ရင့္က်က္ခြင့္မရ
ဒါဏ္ရာဂ်ေဗါင္းထလို႔
ေဂါင္းေထာင္မျပေအာင္
ရက္ျပတ္ရက္ျပတ္ ဓါးၾကီးနန္႔လာခြတ္
စုတ္ျပတ္သတ္ အျမစ္ျဖတ္ပနာ
ဘေဗာင္းဆာလို႔ လွဲပလိုက္ယာ…။

“ဗလိတရြီ”
လွိဳင္းႀကီးလီႀကီးက် တစ္ရက္နိန္႔
ေပ်ာ္ႀကီးက်ဗလိတ႐ြီ ဇာလားရဖို႔မသိ
ကမ္းမျမင္စမ္းမျမင္
လမ္းပင္လယ္ျပင္မွာ ေဖါင္စီးလို႔
တရြီ တဖင္ တစင္းတင္…။

“ေရာင္ရင္”
ေရာင္ရင္သံုးေကာင္ လက္မေထာင္
ေဘာင္ဘင္ခတ္ ေယာက္ယက္သတ္လို႔
ဖျဗဳတ္က်ိတ္ေနာက္ကုန္းမွာ
ငရုပ္ၾကိတ္ေက်ာက္တုံးနန္႔
အဆံုးသတ္လားခေရ…။

“လူစိမ္းတိ”
ပိုင္သွ်င္င္ဟိ အေစာင့္မဟိ
ၿခံ၀င္းတခုမွာ လူစိမ္းတစု
ေရႊ၊ ေငြ၊ ေဖသာ ရတနာတိကို
သေဘာမတူ မၾကည္ျဖဴလည္း
“ေလာဘ၊ေဒါသ၊ေမာဟ”ဆိုေရ
တိုက္တာ သံုလံုးမွာ
သိမ္းက်ံဳးထည့္ယူ ေျပာဖို႔လူမဟိ
တစ္ေယာက္စ ႏွစ္ေယာက္စရာ
ကူလီခ ႏွစ္ျပားတစ္ပဲရလို႔
လူတိကိုဆဲ နိန္ေရေထာ…။


“ေမ်ာက္ေခ်တေကာင္”
ကံၾကမၼာရိုင္း မုန္တိုင္းၾကားမွာ
က်ားအာေခါင္ထဲက ေမ်ာက္ေႏွာင္ေခ်တစ္ေကာင္
ျပဴးေၾကာင္ေၾကာင္နန္႔ ရာဟုလီေဆာင္လို႔
အပင္အကိုင္း ပ်ိဳင္းက်လာေဂ ခုန္ထြက္ဖို႔
သမၺဳေဒၶဂါရႊတ္ မန္းမွဳတ္လႊတ္ပီး
သရဏဂံုကိုမေဆာင္
ဂေယာင္ေတြးနိန္ေရလတ္…။

“တခ်ိဳ႕တလီ”
၀ိဇၹာေဇာ္ဂ်ီ တပသီပိုင္
အတိတ္နိမိတ္ တေဘာင္ အာဂံုေဆာင္လို႔
ကိုးဆယ့္ကိုးလတၱံ႔ နိန္႔တိုင္းျဖန္႔လို႔
အင္းအိုင္လက္ဖြဲ လိုင္မွာဆြဲလို႔
ဓါတ္ရိုက္ဓါတ္ဆင္ အိမ္မွာပ်င္လို႔
အမ်ိဳးသားႏိုးၾကား ၾကိဳးစားဂတ္ဖို႔
ေမာင္းခတ္ယင္းနန္႔
အခ်င္းခ်င္း
သတ္ဖို႔ပ်င္နိန္ဂတ္ေတေထာ….။

“အိမ္မက္”
သရဲသဖက္ အိမ္မက္တဆီ
၀င္စီးနိန္မွန္း ငါ့စိတ္က တန္းသိေရ
အိမ္မက္ဆိုစြာလည္း ငါသိေရ
ခႏၶာဟိမွန္းလည္းငါသိေရ
သိေကေလ့..
ရုန္းထလွဳပ္ၾကြလို႔မရ
အခ်ဳပ္ခံထားရေရပိုင္ နာၾကင္နိန္ေရ
ေဘးနားကလူ ေဖးမကူလာႏႈိး
လန္႔ျပီးႏိုးေရခါ
ခၽြဲသီးခၽြဲေပါက္တိ သျဗဳသီးေလာက္နန္႔…။

“အဘာကေျပာေရ”..
အိမ္မက္ဆိုးႀကီး အရိပ္စီးကို
ဒုတ္ၿပီး ဓါးၿပီးရင္ဆိုင္သြီးဖို႔
အားဆီးတစ္လံုး နိစိုင္သံုးလတ္…။

အဂု..အဘာမဟိေရခါ
ဇာအားဆီးကိုေသာက္ တက္သီးေခါက္လို႔
အရိပ္စီးအိပ္မက္ကို ေဖ်ာက္ဖို႔လဲ
ငါေဂါင္းေနာက္နိန္ရေရ..
ငါေဂါင္းေျခာက္နိန္ရေရ..
ငါလမ္းေလွ်ာက္နိန္ရေရ...။

...........
ေမာင္လွေက်ာ္

အမတ္ေမွ်ာ္

က်ိန္စာသင့္ နန္းရိပ္ခို
“ ရကၡ ”ဆိုစြာ မသိ
အမိလီကိုသွ်ိဳက္ အဖၿမီကုိတရစ္
အမ်ိဳးမစစ္ေတလူက
ကုလားမင္းသမီးလက္ေဆာင္ကို
လက္ခံဖူးခေရ ဝဋ္ႀကြီးအလား ..။

ႀကိဳးစားလူတိကိုအားမနာ
သြီး ၿမီမွာမက်ဖူးလို႔
ႏွမကိုဗိုလ္ႀကီး စစ္ခြီးႏွင့္ပီးဗ်ယ္
ပထြီးကိုေမွ်ာ္ ေယာက္ဖေတာ္အားကိုး
စာတစ္အုပ္ကိုင္္ စကားႏိုင္သူလု
ၿပိဳင္စံမမီ ရခိုင္ဒီမိုကေရစီသို႔
၂၀၁၀ မွာ ေျပာင္း
တနီရာ ငါအမတ္ေလာင္းအတြက္ ..။

ေထာင္ကိုျမင္ ရာကိုစြန္႔လို႔
လူမႈသဟာယကို ဖက္္တြယ္
လွ်ာႏွစ္ခြ မြီေဟာက္သငယ္
လူတြင္က်ယ္အလား မဲတျပားရည္စူး
ထိုလူကိုေဝဖန္ ေဒလူကိုသမုဒ္
အျမတ္ထုတ္ဖို႔ ပ်င္နီံ
ဥာဏ္နီဥာဏ္နက္နန္႔
……..ထြီ……မင္းအႀကံ …….
ပက္ပက္စက္စက္
စဂိုးေလာက္မွ ေဇာက္မနက္ ေ၀း ။

.........
ေမာင္လွေက်ာ္

လူ

ႏြားကို
သနားစြာလည္းလူ
စားစြာလည္းလူ --။

လူ
သူမ်ားကို တရားျပပ်ာယ္
ကိုယ္တိုင္က်
ဘုရားတသူ --။

လူ
အညမညတရားကို လက္ကိုင္ထားပ်ာယ္
ပဋိပကၡႏွင့္ မိတ္ဖဲြ႕သူ --။

လူ
တရားသူႀကီးလုပ္ပ်ာယ္
လာဘ္စားသူ --။

လူ
ဘုရားတကာရာထူးႏွင့္
မယားတဏွာရူးသူ --။

လူ
ေအဆူ
အမွန္လူရာမလား --။

...........
(သာလွဦး)

ကဗ်ာနကၡတ္ႏွင့္ စကားလံုးၾကြီေသာအာကာ

စကားလံုးတိခမ္းနားေရ
ယဥ္ေက်းမႈအဆင့္အတန္းဆိုစြာ
ဂုဏ္အရွိန္အဝါရို႕ရြာသြန္းခိုက္မွာ
ပြင့္လန္းကတ္ေတ ရာသီလိုက္ပန္း
ႏီြပန္းလား..မိုးပန္းလား…ေဆာင္းပန္းလား….။

“ငါ”လို႔ လက္မ,ေထာင္လုိက္စြာ
လက္မ,က အတိတ္ဖက္ကိုရာ ထိုးလို႔..
“ငါ” ဆိုစြာ “ငါ” မဟုတ္ဗ်ယ္လာ.....။

¸.•♥´¨`♥•.¸ •.¸¸.•. •.¸

ကဗ်ာ..
ၾကယ္စင္တိကို အမႊမ္းတင္ထားေရ
ရွင္သန္ထေျမာက္ျခင္း...။

အခ်ိန္အခါ…
တံခါးလာေခါက္ေတ ကဗ်ာလက္အတြက္
ၾကယ္အၾကြီတစ္ပြင့္ကို ကမ္းလွမ္းေရ
နမ္းခြင့္လက္ေဆာင္ယူပါလတ္...။

¸.•♥´¨`♥•.¸ •.¸¸.•. •.¸

ျမတ္ႏိုးျခင္း…
နိမ့္က်လာေရ မိုးကုတ္စက္ဝိုင္းကိုထက္သို႔
စကားလံုးတိကိုျပန္ပနာ
တယုတယ.ပစ္တင္လို႔….။

ငါ့ေဘးမွာ
ထုိင္ၾကည့္နိန္စြာ
ငါ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ….။

¸.•♥´¨`♥•.¸ •.¸¸.•. •.¸¸

ခိုးေၾကာင္ခိုးဝွက္နန္႔ သက္ျပင္းရွည္တစ္ခု
လင္းအာရုဏ္လာ ညဇာဖက္လား
ကြဲကြဲျပားျပား မမွတ္မိ
ေရာင္ျခည္ ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့တိ ၾကားထဲ
တိုးဝင္ ပုန္းေအာင္း လားလီေရ…..။

¸.•♥´¨`♥•.¸ •.¸¸.•. •.¸¸

(နတ္ေမာင္)

လြမ္းရပါေရ ေက်ာက္ၿဖဴၿမီသို႔

ေက်ာက္ၿဖဴၿမီက၊ ထြက္လာခစြာ
လတိၾကာေညာင္း၊ ႏွစ္တိေၿပာင္းလည္း
ငါ့မြီးရပ္ၿမီ၊ ေက်ာက္ၿဖဴၿမီကို
နိန္႔စဥ္မအမွ်၊ တမ္းတရ…။

သာယာလွပ၊ ေသာင္ၿပင္လွနန္႔
ရီပတ္လည္ဝိုင္း၊ ကာရံဆိုင္းပနာ
စိမ္းလန္းစိုေၿပ၊ ေက်ာက္ၿဖဴၿမီကို
စိတ္မွာတမ္းတ၊ လြမ္းေဆြးရ…။

လွပသာယာ၊ ဆည္းဆာခ်ိန္မွာ
“နဒီေသာင္ယံ၊ ပန္းၿခံ”ဘားက
အေနာက္ဖက္ကို၊ လွမ္းၾကည့္လီက
ပင္လယ္ေပ်ာ္ပါး၊ ရီလုပ္သားတိ
ေသးငယ္ေလာင္ေခ်၊ အသြယ္သြယ္မွာ
႐ြက္တလူလူ၊ ႐ႊင့္စိုက္ထူၿပီး
ေတးၿခင္းသီက်ဴး၊ တၿမဴးၿမဴးနန္႔
အိမ္ၿပန္လာေရ၊ ၿမင္ကြင္းေခ်လည္း
မ်က္စိထဲမွာ၊ ၿပန္ၿမင္လာေရ…။

ေက်ာင္းၾကီးပိတ္ရက္၊ အားလပ္ရက္မွာ
ငယ္ကေပါင္းသင္း၊ ေရာင္းရင္တိနန္႔
“င/ပု”ဒကာ၊ “င/သထာ”႐ို႕
တည္ထားခၿပီး၊ “ဘုရားညီေနာင္”ဟု
လူသိထင္႐ွား၊ လြန္ေက်ာ္ၾကားေရ
“အံ့ဖြယ္သာေမာ၊ ကံ့ေကာ္ေတာ”ကို
ဘုရားဖူးေဇာင္၊ လားခေစာ္လည္းး
ငါ့ရင္ထဲမွာ၊ တမ္းတဆဲ…။

ယင္းကအၿပန္၊ စေကေခ်အလြန္မွာ
“မင္းဗာဘုရင္၊” ၾကည္ညိဳသဒၶါ
ပြားမ်ားစြာနန္႔၊ တည္ထားခေရ
“ေက်ာက္တလံုးဘုရား”၊ ရင္ၿပင္နားမွာ
အေဖာ္တစု၊ ေဘာ္တာ႐ို႕နန္႔
ေပ်ာ္႐ႊင္ၿမဴးစြာ၊ ၾကည္ႏူးစြာနန္႔
အုန္းသီးရည္ေသာက္ခ၊ မိန္႔မရ…။

ယင္းကတခါ၊ ၿပန္လို႔လာေက
“ဘေစာဘုရား”၊ ေခၚထၿငားေရ
“ေစတီယ်ေတာင္ထိပ္”၊ ေဗာဓိပင္ရိပ္မွာ
စုယင္းေဝးယင္း၊ ေပ်ာ္႐ႊင္ယင္းနန္႔
ဓာတ္ပံု႐ိုက္ခေစာ္၊ ၿပန္အတြက္ေပၚ…။

ေအာ္…အဂုခ်ိန္မွာဂါး
ငယ္စဥ္ကာလ၊ ထုိကာလက
ေက်ာင္းနိန္႔ဖက္တိ၊ ေဘာ္ဒါတိနန္႔
တေယာက္တၿပည္၊ တၿမီစီမွာ
ဝမ္းစာအတြက္၊ ႐ွာဖြီးထြက္ပနာ
တေယာက္နန္႔တေယာက္၊ အေခ်ကပိုင္
တြိ႔ခ်င္ေကလည္း၊ မတြိ႔ႏိုင္ပဲ
ေသာကရင္မွာ၊ ေဝဒနာကို
မ်ဳိကာသိပ္ယင္း၊ လြမ္းၿခင္းဆိုပနာ
မာတာပိတာ၊ ဆြီသဟာပါ
မြီးရပ္႐ြာနန္႔၊ ငယ္ကေပါင္းသင္း
ေရာင္းရင္းတတိပါ၊ အတြက္ေပၚလာေက
ငါ၏ရင္မွာ၊ ဝမ္းနည္းစြာနန္႔
လြမ္းမ်က္ရည္တိ၊ က်မိေရ…။

…………
ေက်ာ္ၿဖဴသားေခ်
၁၈-၆-၂၀၀၉

၁၀:၁၆ am